http://arazbar.blogfa.com

 وگر هر لحظه رنگی تازه گیری
به غیر از زهر شیرینت نخوانم

  
تو زهری زهر گرم سینه سوزی
تو شیرینی که شور هستی از توست

شراب جام خورشیدی که جان را
نشاط از تو غم از تو مستی از توست

به آسانی مرا از من ربودی
درون کوره غم آزمودی

دلت آخر به سرگردانیم سوخت
نگاهم را به زیبایی گشودی

بسی گفتند دل از عشق برگیر
که نیرنگ است و افسون است و جادوست

ولی ما دل به او بستیم و دیدیم
که او زهر است اما نوشداروست

چه غم دارم که این زهر تب آلود
تنم را در جدایی می گدازد

 وگر عمرم به ناکامی سرآید
ترا دارم که مرگم زندگانی است